Chodecz to niewielkie miasto położone w południowo – wschodniej części Kujaw (woj. kujawsko – pomorskie). Jako stara osada wymieniana już w XIV wieku – de Chodcza, Chotech w 1418 roku, ale w 1520 Chodecz.
Nazwa wsi Chodecz – wieś Chodka, pojawiła się w dokumentach dopiero w 1325 roku. Zmiany wsi na miasto dokonał na prośbę Jana Kretkowskiego, podstolego dobrzyńskiego i starosty brzesko – kujawskiego, Władysław III dokumentem wydanym w Budzie 2 listopada 1442 roku. Chodecz lokowany został na prawie chełmińskim. Okres świetności miasta przypada na XV i XVI wiek. W 1520 roku Zygmunt Stary uwolnił mieszczan na osiem lat od płacenia czynszów, danin i poborów z wyjątkiem cła i czopowego, a Zygmunt August w 1545 roku zwolnił miasto od różnych ciężarów. Tenże, za staraniem Jerzego i Andrzeja Kretkowskich, nadał miastu w 1563 roku prawo odbywania jednego jarmarku w roku, obok istniejących już z nadań wcześniejszych dwóch jarmarków i jednego nadanego w 1544 roku. W miejsce spalonego przywileju lokacyjnego Zygmunt III nadał w 1592 roku nowy przywilej, w którym miasto otrzymało prawo magdeburskie. Przywilej ponadto potwierdzał prawo do odbywania czterech jarmarków w roku oraz prawo zakładania cechów rzemieślniczych.

W XVII stuleciu, w wyniku wojen szwedzkich, miasto zaczęło podupadać. Zniszczone pożarami, grabieżami i zarazami, przeobraziło się w osadę rolniczą. Próbę dźwignięcia miasta z upadku podjął jego właściciel, Ludwik Kretkowski. Za jego staraniem Jan Kazimierz dokumentem z 1666 roku dodał do czterech przyznanych wcześniej jarmarków jeszcze trzy. Podjęte przez Ludwika Kretkowskiego wysiłki miały znaczenie doraźne i nie zapobiegły dalszemu upadkowi miasta. Zniszczenia dopełniły epidemie i pożary. W 1733 roku, na skutek pożaru miasto zostało uwolnione od opłaty czopowego od piwa.

Pewne ożywienie w życiu miasta można zaobserwować w ostatniej ćwierci XVIII stulecia. Ówczesny właściciel Chodcza, stolnik inowrocławski, Stanisław Jarnowski, uzyskał u króla Stanisława Augusta odnowienie przywilejów. Dokumentem z 1776 roku, król nadał miastu prawo odbywania sześciu jarmarków rocznie.

W końcu XVIII wieku Chodecz otrzymał połączenie pocztowe przez Krośniewice z Łęczycą i przez Brześć Kujawski z Toruniem. Miasto po przejęciu go przez Jakuba Zygmunta Kretkowskiego stało się centrum administracyjno – gospodarczym dominium chodeckiego.
W wyniku drugiego rozbioru Chodecz znalazł się pod okupacją pruską. W nowej strukturze administracyjnej miasto zostało przypisane do powiatu kowalskiego i wraz z nim weszło w skład departamentu piotrkowskiego Prus Południowych. Po trzecim rozbiorze Polski, powiat kowalski wraz z radziejowskim i brzeskim przeszedł do departamentu poznańskiego. Chodecz miał charakter wybitnie rolniczy, słynął z handlu końmi oraz sprzedaży lnu i konopi.

Po zwycięstwach pod Jena i Auerstaedt oraz kapitulacji Magdeburga i Kostrzynia, wojska napoleońskie wkroczyły na ziemie polskie. Kampania zimowa 1806 – 1807, zwana „pierwszą wojną polską”, przyniosła wyzwolenie znacznej części ziem polskich. Wyzwolenie Chodcza nastąpiło w dniu 18 XI 1806 roku.

W dobie Księstwa Warszawskiego Chodecz administracyjnie należał do powiatu kowalskiego, wchodząc wraz z nim w skład departamentu bydgoskiego W końcu 1812 roku, Chodecz utracił prawa miejskie. Ostatnim burmistrzem był nominowany jeszcze w 1807 roku niejaki Wojciechowski. Rok 1822 był przełomowy dla Chodcza. W dniu 2 kwietnia przywrócone zostały osadzie prawa miejskie, miasta V rzędu. Stało się to możliwe dzięki staraniom Ignacego Lipskiego, który okazał się jednym z lepszych gospodarzy tego miasta.
Ożywienie gospodarcze, jakie przeżywał Chodecz w latach dwudziestych XIX wieku, miało związek z projektem utworzenia okręgu sukienniczego przez Rejmunda Rembielińskiego. Centrum mieścić się miało w Łęczycy. Pozostałe miasteczka, do których dzięki porozumieniu Lipskiego z Rembielińskim należał również Chodecz, miały zostać osadami sukienniczymi. To zakrojone na wielką skalę przedsięwzięcie upadło na skutek wybuchu Powstania Listopadowego. Okres międzypowstaniowy stanowił w dziejach Chodcza pewien etap zastoju życia gospodarczego miasta.

W tych trudnych dla Chodcza czasach, życie w mieście nie zamarło. Chodecz leżący na trakcie pocztowym łęczycko – toruńskim posiadał stałe połączenie z większymi ośrodkami miejskimi. Stacja pocztowa znajdowała się w Ostrowach. W Chodczu mieściła się jednak ekspedycja pocztowa wraz z 8 końmi.

Lata sześćdziesiąte rozpoczęły się dla Chodcza pomyślnie. W 1860 roku miasto otrzymało kolejne połączenie drogowe przez wybudowanie szosy sieradzko – włocławskiej. W dwa lata później ukończono budowę linii kolejowej warszawsko – bydgoskiej. Stacja kolejowa dla Chodcza znajdowała się początkowo w Ostrowach, w pewnym oddaleniu od miasta. W chwili, kiedy przed miastem stanęła ponownie szansa ożywienia gospodarczego (farbiarnia), wybuchło Powstanie Styczniowe. Sam Chodecz pozostawał jednak z dala od bezpośrednich potyczek i incydentów zbrojnych. Przyczyn upadku Chodcza po Powstaniu Styczniowym, należy upatrywać w restrykcjach gospodarczych, jakie zostały nałożone na Królestwo Polskie. W tej sytuacji Chodecz w 1867 roku utracił prawa miejskie i został zamieniony na osadę.

Chodecz w początkach XX wieku miał swój znaczący udział w walkach klasowych i wyzwoleńczych. Datą przełomową był rok 1905, który na wsi dał o sobie znać burzliwymi wystąpieniami i strajkami robotników rolnych.

Wybuch I wojny światowej, przyniósł w całym Królestwie Polskim ożywienie działalności politycznej. W niewielkim środowisku Chodcza, największe wpływy utrzymywała endecja i PPS. W trakcie trwania tych rewolucyjnych wydarzeń nadszedł brzemienny w skutkach dzień 11 listopada 1918 roku.

Chodecz odzyskał wolność wraz z całym Królestwem Polskim. Nie spowodowało to żadnych zmian w ustroju miasta i gminy, ani tez w sytuacji gospodarczo – społecznej. Mieszkańcy Chodcza utrzymywali się z pracy w rzemiośle, handlu, rolnictwie, instytucjach państwowych i samorządowych. Działały małe zakłady przemysłowe i rzemieślnicze. Próby uprzemysłowienia Chodcza były podejmowane sporadycznie i nie przynosiły większych efektów. Dopiero w latach 1937 – 38 wybudowano dwa zakłady: rzeźnię i mleczarnię. Wszystkie chodeckie zakłady miały tylko lokalne znaczenie.

W okresie międzywojennym zaczął się też Chodecz stawać ośrodkiem wypoczynkowym dla mieszkańców Łodzi, Warszawy i innych dużych miast. Podczas II wojny światowej, na terenie Chodcza i jego okolic nie toczyły się żadne większe działania wojskowe.

Chodecz wyzwolony został 19 stycznia 1945 roku przez Armię Radziecką. W tymże jeszcze dniu przedwojenni działacze i urzędnicy przystąpili do organizowania polskiej administracji. Zgodnie z dekretem z 1944 roku utworzono w Chodczu wspólne władze administracyjne dla miasta i gminy. Pierwsze posiedzenie tworzonej Rady Narodowej odbyło się 26 lutego 1945 roku. Jako samodzielna jednostka administracyjna, istniał Chodecz do l stycznia 1973 roku, kiedy to utworzył z gromadą Chodeczek gminę Chodecz.

Rozwój gospodarczy i urbanistyczny Chodcza w okresie powojennym był określany przez stan finansów miejskich i możliwość pozyskiwania terenów budowlanych. Chodecz zajmował ten sam obszar, co przed 1939 rokiem.

Poważną przeszkodą uniemożliwiającą szybszy rozwój Chodcza, były zbyt małe dochody miasta. Pokrywały one zaledwie około 30% wydatków. Miejscowe przedsiębiorstwa, takie jak Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska”, Spółdzielnia Pracy Branży Drzewnej „Zgoda”, Państwowy Ośrodek Maszynowy (potem SKR), też nie posiadały dochodów umożliwiających im wznoszenie nowych obiektów gospodarczych i towarzyszącego im budownictwa mieszkaniowego oraz komunalnego. Gospodarstwa były przeważnie karłowate (0,5 – 5 ha) i przynosiły mierne dochody ich właścicielom i miastu.

Powoli od lat siedemdziesiątych zmieniał się stosunek władz państwowych do rzemiosła. Stopniowo wzrastała ilość zakładów prywatnych i uspołecznionych świadczących usługi, np. w 1981 roku – 17 zakładów (5 uspołecznionych i 12 prywatnych), zatrudniających 27 osób (9 i 18), a w 1985 roku – 21 zakładów (4 i 17), zatrudniających 30 pracowników (8 i 22). Władze miejskie Chodcza starały się przyspieszyć jego rozwój poprzez lokowanie w nim i najbliższej okolicy ośrodków wczasowo – turystycznych. Nawiązały współpracę z dużymi zakładami z Łęczycy, Łodzi i Włocławka zainteresowanymi w budowie ośrodków wczasowych. Prezydium Rady było też inicjatorem i organizatorem budowy kąpieliska (zakończone w 1969 roku) i amfiteatru (1972 rok). Nie doszła do skutku budowa sanatoriów i przekształcenia Chodcza w ośrodek leczniczy.

Dziś Chodecz jest siedzibą gminy liczącej blisko 7 tysięcy mieszkańców. To region typowo rolniczy, brak tu znaczącego przemysłu, co stanowi poważny mankament w możliwościach zatrudnienia dla osiadłych tu ludzi.

Szansą na rozwój gminy jest bez wątpienia mała turystyka i rekreacja. Ma to pokrycie w walorach turystyczno – krajobrazowych.

Długość skrzydła 32,3 m szerokość 6m. Posiadają od frontu – cztery zaślepione wnęki okienne zbliżone kształtem do kwadratu. Wszystkie ściany zwieńczone są profilowanym podokapowym gzymsem uskokowym. Od strony cmentarza znajduje się arkadowy ganek o szerokości 2,8 m, składający się z 10 arkad. Rozpiętość pomiędzy kolumnami arkad wynosi 2,2 m. Katakumby są trójpoziome, z przeznaczeniem trzeciej kondygnacji dla dzieci. Otwory katakumb są prostokątne i zamknięte łukiem odcinkowym. W rzędzie znajduje się 18 nisz grzebalnych, czyli łącznie budynek posiada 54 miejsca przeznaczone do pochówku.

Szpital
XVIII (1799r.) późno –barokowy
Fundator – Jakub Zygmunt Kretkowski starosta przedecki
Architekt – Karol Domstein (prawdopodobnie)

Długość skrzydła 31,3 m szerokość 6m. Od frontu – cztery okna, małe okienko w prawym szczycie pod okapem (obecnie zakryte drewnianymi drzwiczkami). Od strony cmentarza – cztery okna usytuowane przeciwległe wobec okien frontowych. Kilkakrotnie przebudowywany. Obecnie mieszkania ko­munalne.

Kościół św. Jakuba
XVIII (1799r.) późno –barokowy
Fundator – Jakub Zygmunt Kretkowski starosta przedecki
Architekt – Karol Domstein (prawdopodobnie)

Budowa jednonawowa. Nawa kościoła na rzucie prostokąta kryta jest dwuspadowym dachem. Otwór wejściowy jest prostokątny o wymiarach 1,5 x 2,3m. Wnętrze salowe, a w prezbiterium nakryte sklepieniem z lunetami, w nawie zaś stropem. Znajduje się tu neogotycki ołtarz i loża kolarska. Loża ta, nisko sklepiona od frontu, usytuowana jest nad kruchtą. Ma ona wysunięty do nawy balkon z ozdobną krytą na całej długości balustradą. W nawie po prawej stronie wejścia umieszczone jest z białego marmuru epitafium Lipskich. Epitafium zdobią wyryte na tarczach herby Wrębom i Jastrzębiec. W podziemiach po obu stronach korytarza znajdują się dwupoziomowe katakumby z częściowym zaznaczeniem pochówku Lipskich i Ciechomskich. Brak Wieży. Obecnie budynek odrestaurowany pełniący funkcję kaplicy przycmentarnej

Katakumby, szpital i kościół św. Jakuba stanowią architektoniczną całość. Wzniesiona z cegły palonej. Układ cegieł niejednakowy – przeważa rzadko spotykany w Polsce układ holenderski obok którego występuje również układ główkowy.

Cmentarz
XVIII (1799r.) późno –barokowy
Fundator – Jakub Zygmunt Kretkowski starosta przedecki
Architekt – Karol Domstein (prawdopodobnie)

Najstarszy, do dzisiaj zachowany i czynny cmentarz Kujaw Wschodnich, założony na surowym korzeniu. Dwa wejścia na cmentarz zlokalizowane od frontu. Aleją główną była Aleja wiodąca od prezbiterium kościoła ku skarpie jeziora. Spoczywa tu wiele zacnych rodów m.in. Boryssowiczów, Romanowskich.

Kościół św. Dominika
połowa XIX, neogotycki
Architekt – Franciszek de Toumell

Zbudowany na miejscu pierwszego, który strawił całkowicie ogień w roku 1844. Ze starego pozostały jedynie fundamenty i kamienie, które widnieją w murach obecnej świątyni. Zbudowany z cegły, otynkowany. Korpus trójnawowy, pięcioprzęsłowy z kwadratową wieżą od zachodu. Wnętrze nakryte sklepieniem gwiaździstym, a w kaplicach krzyżowo – żebrowym. Arkady międzynawowe zakończone ostrymi łukami wsparte na ośmiobocznych filarach.

Wiatrak koźlak
koniec XIX w.

Cały wykonany z drewna, pokrycie dachu z ręcznie robionych gontów. Posiadał cztery skrzydła. Mielono tu zboże na pytel i śrutę. Czynny do końca lat czterdziestych XX w.

Chodeczek
dwór z 1904r. murowany
park krajobrazowy projektu Celichowskiego z 1906r.

Wpisany do rejestru zabytków woj. kujawsko – pomorskiego pod numerem 232/A. Obecnie siedziba Ośrodka Hodowli Zwierząt Zarodowych.

Zameczek
część drewniana z końca XIX w., remont około 1960r.

Wpisany do rejestru zabytków woj. kujawsko – pomorskiego pod numerem 366/A.

Pierwszymi właścicielami okolicy miasta, którzy w źródłach związani byli bezpośrednio z Chodczem byli Rolice. Dobra w tej okolicy posiadał już być może Dominik Rola (występuje w 1316 r.)- protoplasta znanej rodziny Lubienieckich. Z jego osobą wiąże się fundację kościoła w Chodczu, której patronem jest św. Dominik. Synem Dominika był Lewna, a jego dziećmi zapewne piszące się już w 1398 r. bezpośrednio z Chodcza rodzeństwo: Unisława, Stachna. Lewna, Zdziemił, Jarosław i Jasiek (zob. Dorota Ryniec-Kilanowska. Dzieje Chodcza w średniowieczu, Toruń 2002 [maszynopis]). Najbardziej znanym przedstawicielem Roliców Chodeckich był żyjący na przełomie XIV i XV w. Jakusz. znany z lat 1399-1430. Posiadał on większość dóbr chodeckich. Jego synowa Anna z Woli i jej synowie Mikołaj i Jan byli ostatnimi właścicielami dóbr chodeckich z rodu Roliców. Wdowa nabyła w 1436 r. Chodecz. Podgolice. Sobiczewy. Drzazno i Dąbrowę z młynem w Chodczu od innych spadkobierców Janusza, ale już przed 1442 r. sprzedała w imieniu swoim i synów Chodecz. Chodeczek. Sobiczewy i Drzazno Kretkowskim.
Nowy właściciel dóbr Jan Kretkowski (ok. 1400-1452) już w 1442 r. uzyskał od króla Władysława III zgodę na lokację miejską w Chodczu (zob. Jan Pakulski. Lokacja Chodcza 2 XI 1442. Chodecz 1991). Uzyskanie przez Chodecz praw miejskich utrwaliło jego pozycje jako głównego ośrodka klucza dóbr. Już w 1448 r. Jan Kretkowski przekazał swe prawa do Chodcza i 3 okolicznych wsi swoim synom – Andrzejowi i Wojciechowi. Odtąd miasto wraz z okolicznymi osadami pozostawało w posiadaniu Kretkowskich h. Dolega aż do 1810 r.
Na początku XIX w. Chodecz utracił prawa miejskie, ale odzyskał je wkrótce – w 1822 r. Jego właścicielami w XIX w. (od 1810 r.) byli Lipscy.

2. Tradycje heraldyczne miasta i gminy Chodecz

Tradycje heraldyczne Chodcza sięgają XV wieku. Wkrótce po lokacji miasta w 1442 r. (według specjalistów już w XV w.) sporządzono pieczęć miejską, używaną na pewno w latach 1534-1575, która zawierała w polu pieczęci dwie skrzyżowane ukośnie, złamane belki. Zdaniem Marka Adamczewskiego znak ten mógł być pierwotnie gmerkiem burmistrza lub wójta miejskiego, (por. M. Adamczewski, Heraldyka miast wielkopolskich do końca XVIII w., Warszawa 2000, s. 323). Znak ten już w XVI wieku rozumiano nie tylko jako wyobrażenie napieczętne, ale jako herb miasta. Przekonuje o tym umieszczenie go w tarczy herbowej na pieczęci miejskiej, poświadczającej dokument z 1564.
W późniejszym okresie, zgodnie z tendencją bardzo żywą w czasach nowożytnych, na pieczęć miejską wprowadzono herb właścicieli miasta – rodziny Kretkowskich h. Dołęga. Pieczęć z godłem tego herbu jest poświadczona w użyciu w latach 1677-1777 (zob. M. Adamczewski, tamże). Również w XIX w. herb Dołęga był źródłem inspiracji przy tworzeniu herbu miasta. W czasach reform administracyjnych w zaborze rosyjskim (związanych z nowym podziałem Królestwa Polskiego na 5 guberni – ukaz z 1844 r.) w latach 1846-1847 podjęto działania zmierzające do uporządkowania kwestii sfragistycznych i heraldycznych. Projekt herbu Chodcza wyobrażał w polu czerwonym podkowę srebrną ze złotym krzyżem pośrodku, nad podkową przebite strzałą srebrną skrzydło czarne. Była to kombinacja odmienionego godła herbu Dołęga z jego klejnotem (zob. Piotr Bokota, Herby miast Kujaw wschodnich i ziemi dobrzyńskiej w okresie zaborów (1793-1918), Włocławek 2002 [maszynopis pracy doktorskiej).
W 1917 r. Chodecz, podobnie jak inne miasta regionu, przyjął na pieczęć miejska znak Orła Białego. Tradycja pierwotnego herbu Chodcza została ożywiona w okresie powojennym, po odnalezieniu przez Mariana Wittyga w dwudziestoleciu międzywojennym najstarszych odcisków pieczęci miejskich. Herb ten upowszechnił później w literaturze Marian Gumowski.

3. Herb miasta i gminy Chodecz

Przyjmuje się dla obecnej jednostki samorządowej (Miasto i Gmina Chodecz) najstarszy herb miasta, wykształcony w XV-XVI w. Byłoby uprawnione również nawiązanie w symbolice gminy do późniejszego herbu miejskiego (godło szlacheckiego herbu Dołęga należącego do właścicieli miasta - rodziny Kretkowskich). Herb ten jednak pojawia się w polskiej heraldyce samorządowej. Godła tego herbu używa m.in. gmina (dawniej miasto) Gniewoszów. Ponieważ jednak mamy do wyboru herb najstarszy, o oryginalnym i niepowtarzalnym w polskiej heraldyce municypalnej godle oraz herb szlachecki (występujący tu w funkcji znaku miejskiego), przyjmuje się herb starszy wykształcony w pierwszym okresie istnienia miasta.
Obecnie miasto Chodecz stanowi tylko część jednostki samorządu terytorialnego. Nie ulega jednak wątpliwości, że przy braku własnej tradycji heraldycznej tej jednostki (czyli gminy) najwłaściwsze jest sięgnięcie do historycznej symboliki miasta - siedziby gminy.

Opis herbu:

W polu czerwonym belka srebrna w pas, z niej dwie skrzyżowane ukośnie, złamane belki srebrne.

4. Flaga miasta i gminy Chodecz

Flaga Miasta i Gminy Chodecz ma postać płata czerwonego, pośrodku którego umieszczone jest godło herbu Miasta i Gminy. Stosunek szerokości do długości płata flagi wynosi 5:8. Konstrukcja flagi gminy nawiązuje bezpośrednio do najbardziej klasycznych zasad tworzenia weksyliów poprzez przeniesienie na płat (w barwie pola tarcz herbu) godła herbowego.

Zastosowanie flagi gminnej.

Flagę gminy podnosi się przed budynkiem, lub na budynku stanowiącym siedzibę władz gminy albo miejsce ich obrad czy przebywania. Flaga gminy jest albo zawieszona na lince na maszcie umieszczonym po lewej stronie przed wejściem głównym (z punktu widzenia wchodzącego) albo po lewej stronie wejścia, powyżej drzwi, na drzewcu umocowanym w trwale zamontowanej tulei. Flaga gminna nie może być zawieszona lub osadzona powyżej flagi państwowej, wojewódzkiej czy powiatowej.
W przypadku wywieszania kilku flag należy trzymać się następującego porządku: 1) Jeżeli eksponuje się flagę gminna i państwową (lub wojewódzka czy powiatową), flaga państwowa (lub wojewódzka czy powiatowa) zajmuje miejsce po prawej heraldycznej stronie flagi gminy (lewa z perspektywy patrzącego).
2) W przypadku dwóch flag gminnych, po prawej (heraldycznej) stronie umieszcza się flagę gospodarza. Jeżeli są trzy flagi gminne, flaga gospodarza zajmuje środkowe miejsce, jeżeli cztery to należy ją umieścić jako pierwsza po prawej (heraldycznej) stronie.
3) W przypadku trzech flag np. państwowej, wojewódzkiej i gminnej flagę państwową umieszcza się w środku, a wojewódzką po jej prawej (heraldycznej) stronie.
Jeżeli flagi wywieszane są na masztach, każda z nich misi wisieć na osobnym maszcie. Inaczej, niż to odnosi się do flagi wojewódzkiej, flaga gminna może być eksponowana tylko na budynkach stanowiących siedzibę władz gminy lub przed tymi budynkami (na masztach). Władze gminy mogą osobnym aktem zadecydować o oflagowaniu jakiegoś obszaru. Flaga gminna nie może być natomiast wywieszana, bez odpowiedniego upoważnienia, przez osoby prywatne czy instytucje na terenie ich posesji. Prawo do jej używania przysługuje wyłącznie władzom gminy. Wszyscy, bez specjalnego upoważnienia, mogą natomiast posługiwać się flagą wojewódzką, która nie ma charakteru urzędowego.
Wersja flagi przyjętej przez rade Miasta i Gminy Chodecz, podobnie jak w przypadku herbu, powinna być włączona do statutu gminy jako załącznik. Odpowiednia uchwała powinna zawierać opis herbu i flagi, a także ich barwne przedstawienia.

5. Pieczecie Miasta i Gminy Chodecz

,,Zgodnie z wolą ustawodawcy jednym z symboli samorządu terytorialnego są pieczecie. Symbol ten ma silne zakorzenienie w staropolskiej tradycji. Powinny to być pieczecie herbowe. Staropolska praktyka heraldyczna oraz względy plastyczne przemawiają jednak za tym, aby pieczecie te mogły mieć wygląd dwojaki, tzn. obok pieczęci zawierających wyobrażenie całego herbu danej wspólnoty samorządowej, dopuszczalne jest umieszczenie w polu pieczęci wyobrażenia jedynie samego godła herbowego." [..Biuletyn Polskiego Towarzystwa Heraldycznego", nr 20: 2000. s. 42. pkt. 26].
Pieczecie Miasta i Gminy Chodecz zawierają wyobrażenie jedynie godła herbowego, dzięki temu uzyskano lepszą czytelność znaku.

Pieczęć Miasta i Gminy Chodecz:

Pieczęć ma kształt okrągły, w polu pieczęci znajduje się godło herbu gminy z majuskulnym napisem otokowym: MIASTO I GMINA CHODECZ

Pieczęć Burmistrza Chodcza:

Pieczęć ma kształt okrągły, w polu pieczęci znajduje się godło herbu gminy z majuskulnym napisem otokowym: BURMISTRZ CHODCZA

Pieczęć Przewodniczącego Rady Miejskiej w Chodczu:

Pieczęć ma kształt okrągły, w polu pieczęci znajduje się godło herbu gminy z majuskulnym napisem otokowym: PRZEWODNICZĄCY RADY MIEJSKIEJ W CHODCZU

Pieczęć Rady Miejskiej w Chodczu:

Pieczęć ma kształt okrągły, w polu pieczęci znajduje się godło herbu gminy z majuskulnym napisem otokowym: RADA MIEJSKA W CHODCZU

6. Łańcuch Przewodniczącego Rady Miejskiej w Chodczu

Opis projektu łańcucha:
Łańcuch składa się z ogniw o geometrycznym kształcie. Wszystkie ogniwa wykonane są z metalu (brąz patynowany). Dolne ogniwa spięte są plakietą z tego samego metalu wyobrażającą herb miasta i gminy Chodecz. Po jej obu stronach umieszczone są plakiety z herbem Dołęga, wykonane tą samą techniką.

7. Łańcuch Burmistrza Chodcza

Opis projektu łańcucha:
Łańcuch składa się z ogniw o geometrycznym kształcie. Wszystkie ogniwa wykonane są z białego metalu (srebro). Dolne ogniwa spięte są plakietą z tego samego metalu wyobrażającą herb miasta i gminy Chodecz. Po jej obu stronach umieszczone są plakiety z herbem Dołęga, wykonane tą samą techniką.
W projekcie łańcuchów starano się uwzględnić tradycję heraldyczną i historyczną terytorium gminy. Stąd, obok herbu Chodcza, występuje herb właścicieli tych okolic Dołęga (Kretkowscy, założyciele miasta, przez wiele wieków związani z tym terytorium).

Prof. UMK, dr hab. Krzysztof Mikulski
Instytut Historii i Archiwistyki UMK w Toruniu
Polskie Towarzystwo Heraldyczne – Oddział w Toruniu
Plac Teatralny 2 a, 87-100 Toruń

W układzie administracyjnym gmina Chodecz położona jest w południowej części powiatu włocławskiego na granicy z woj. wielkopolskim i łódzkim.
Pod względem geograficzno – przyrodniczym gmina leży na obszarze pojezierza Wielkopolsko – Kujawskiego, zaś gemorfologicznie położona jest w obrębie Wysoczyzny Kujawskiej z częścią południowa zwaną Pojezierzem Chodeckim. Ośrodkiem gminy jest miasto Chodecz odległe od Włocławka 32 km. Powierzchnia gminy wynosi 121,00 km2 – miasta 1,31 km2. Ludność ogółem wynosi 6911 osób. Tereny leśne stanowią 9,0% natomiast wody – 2% ogólnej powierzchni gminy.
Wiodącą funkcją gminy jest rolnictwo z uwagi na znaczny udział gruntów ornych – łącznie z miastem 9660 ha, co stanowi ok. 79% ogólnej powierzchni.

1.Rozstrzygnięto przetarg na przebudowę ulicy Aptecznej. Koszt przebudowy nawierzchni wg. umowy podpisanej z wykonawca wynosi 1 milion 122 tysiące złotych. Prace faktycznie rozpoczną się około 10 lipca. Zakończenie robót wg. umowy 31 października br.
W dniu 1 lipca o godzinie 10.00 przewidziane jest spotkanie mieszkańców ulicy Aptecznej z władzami Miasta oraz wykonawcą tego zadania. Spotkanie na które serdecznie zapraszamy odbędzie się na ulicy Aptecznej celem zapoznania mieszkańców z rzeczywistym zakresem prac.

2.W wyniku przetargu nieograniczonego wyłoniono wykonawcę termomodernizacji /ocieplenia/ budynku przedszkola w Chodczu. Wartość prac wg umowy z wykonawcą – 517 tysięcy złotych Prace już się rozpoczęły -zakończenie przewidziano na 15 września br.

3.Zakończono wykonywanie podbudowy pod nawierzchnię asfaltową drogi Wola Adamowa -Końce. Wartość wykonanych prac – 87 tysięcy złotych

4.Zakończono przebudowę nawierzchni drogi w Szczecinie,w związku z koniecznością dowozu z tego terenu dzieci do Szkoły w Chodczu.

5.Dokonano nasadzeń drzew i krzewów w strefie ochronnej oczyszczalni i wysypiska. Wartość zakupionych sadzonek -5000 złotych. Jesienią planowane są kolejne nasadzenia za kwotę około 6000 złotych.

6.W miesiącu lipcu planowana jest przebudowa Placu Kościuszki polegająca na wykonaniu dwóch zatok postojowych na 36 samochodów. W okresie jesiennym kontynuowane będą prace przy dalszej przebudowie Placu Kościuszki polegające m. in. na zmianie oświetlenia,przebudowie otoczenia pomnika Tadeusza Kościuszki,modernizacji szaty zielonej Placu.

7.W miesiącu lipcu planowana jest budowa chodnika -lewa strona ulicy Warszawskiej – od Kościoła do skrzyżowania z ulicą 1 AWP.

8.W okresie wakacji zmodernizowana zostanie nawierzchnia drogi w Psarach w związku z koniecznością dowozu dzieci do Szkoły w Chodczu.

9.Złożono w Urzędzie Marszałkowskim wniosek o dofinansowanie z Unii Europejskiej modernizacji ulicy Lipowej. Aktualnie oczekujemy na rozstrzygnięcia od Marszałka Województwa.

10.W Ministerstwie Sportu złożyliśmy wniosek o dofinansowanie budowy boiska wielofunkcyjnego przy Szkole w Chodczu. Wg. informacji Ministerstwa rozstrzygnięć w tej sprawie należy spodziewać się w najbliższym czasie.

Inwestycje 2007 roku – podsumowanie

Inwestycje realizowane na terenie Miasta i Gminy Chodecz w roku 2007 w większości finansowane były z budżetu gminy. Sytuacja taka podyktowana była faktem, że w roku bieżącym Instytucja Wdrażająca jakim był Urząd Marszałkowski nie prowadziła naboru wniosków na zadania inwestycyjne.
W tej sytuacji wśród wielu inwestycji zapisanych w wieloletnim planie inwestycyjnym na lata 2007 – 2013 wybraliśmy te które naszym zdaniem gwarantują dalszy rozwój gminy, były jednocześnie możliwe do realizacji uwzględniając uwarunkowania wynikające z budżetu.

Zrealizowano następujące zadania inwestycyjne;

1. Budowa wodociągu wiejskiego Zieleniewo – Huta Chodecka – Mielno – Mielinek – Gawin długości 9,5 km. Wykonano także 37 przyłączy do gospodarstw rolnych o długości 2,6 km. Koszt wykonania tego zadania wyniósł 590 tysięcy złotych. Realizacja tej inwestycji pozwoliła jednocześnie na podłączenie nowo budowanej Stacji Uzdatniania Wody w Gawinie do istniejącej miejsko – gminnej sieci wodociągowej.

2. Budowa Stacji Uzdatniania Wody w Gawinie. Zakres prac obejmował wykonanie: dwóch studni głębinowych, budynku stacji uzdatniania wody, dwóch zbiorników retencyjnych o łącznej pojemności 300 m3, dwóch komór odstojnika wód popłucznych, wewnętrznej sieci kanalizacyjnej oraz ogrodzenia .Koszt realizacji tego zadania – jeden milion sto tysięcy złotych. Wydajność stacji wynosząca 704 m3/dobę w pełni zaspokaja potrzeby gminy w wodę pitną.

Łączna wartość dwóch w/w inwestycji wyniosła jeden milion sześćset dziewięćdziesiąt tysięcy złotych. Z tego częściowo umarzalna pożyczka z WFOŚiGW wyniosła jeden milion trzysta tysięcy złotych, budżet gminy – trzysta dziewięćdziesiąt tysięcy złotych.

3. Przebudowa drogi gminnej Strzyżki – Mstowo o długości 1,0 km w technologii asfaltowej. Realizacja tego zadania pozwoliła na połączenie wsi Mstowo z drogą wojewódzką. Koszt realizacji inwestycji – pięćset siedemdziesiąt tysięcy złotych, z tego Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego – trzysta dwadzieścia tysięcy złotych, Skarb Państwa – pięćdziesiąt dwa tysiące złotych, budżet gminy – sto dziewięćdziesiąt osiem tysięcy.

4. Przebudowa drogi gminnej w Psarach długości 1,5 km poprzez utwardzenie nawierzchni tłuczniem dolomitowym. Koszt realizacji – sto jeden tysięcy złotych, z tego Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych – czterdzieści sześć tysięcy.

5. Przebudowa drogi gminnej Mstowo – Huta Chodecka długości 320 metrów poprzez utwardzenie tłuczniem dolomitowym. Koszt realizacji inwestycji dwadzieścia tysięcy złotych. Całość pokryta z budżetu gminy.

6. Przebudowa wjazdu do Samorządowego Zespołu Placówek Oświatowych w Chodczu wykonana w technologii nawierzchni asfaltowej. Koszt zadania – szesnaście tysięcy złotych

7. Przebudowa chodnika w Ulicy Al. Zwycięstwa długości 140 metrów. Materiały /polbruk/ dostarczył Powiatowy Zarząd Dróg we Włocławku. Gmina pokryła koszty robocizny w wysokości osiem tysięcy złotych.

8. Budowa sieci wodociągowej w miejscowości Huta Chodecka – Niesiołów długości 514 metrów plus dwie sztuki przyłączy do gospodarstw rolnych długości 96 metrów. Koszt realizacji zadania – piętnaści tysięcy złotych pokryty z budżetu gminy.

9. Przebudowa ulicy Warszawskiej w Chodczu. Koszt inwestycji – dwieście dwadzieścia tysięcy złotych. Gmina pokrywa 30% kosztów realizacji inwestycji. W ramach partycypacji gmina wykonała: przebudowę nawierzchni chodnika na długości siedemdziesięciu metrów i demontaż oraz wymianę krawężnika na długości 600 m z materiałów powierzonych Powiatowego Zarządu Dróg we Włocławku. Ponadto w ramach w/w partycypacji Gmina dokonała usunięcia drzew kolidujących z wykonywaną przebudową. Pokryliśmy również w części koszt budowy parkingu przy cmentarzu. Powiatowy Zarząd Dróg oprócz dostarczenia w/w materiałów budowlanych wykonał położenie dywanika asfaltowego na odcinku od ulicy Kościelnej do granic miasta w kierunku Dąbrowic, budowę parkingu koło cmentarza oraz przebudowę skrzyżowania ulicy 19 Stycznia z ulicą Warszawską.

10. Naprawa dachu na Przedszkolu Samorządowym w Chodczu- pokrycie papą termozgrzewalną. Koszt zadania -dwanaście tysięcy złotych pokryty z budżetu gminy.

11. Budowa wiaty przystankowej w miejscowości Mielinek – koszt wykonania dwa tysiące.

12. Bieżąca konserwacja, naprawa i równanie dróg gminnych – wartość wykonanych prac – dwa i pół tysiąca złotych.

13. Adaptacja pomieszczeń piwnicznych w Przedszkolu Samorządowym w Chodczu na świetlicę opiekuńczo – wychowawczą. Planowany koszt zadania około 35 000 złotych plus 40 000 złotych na wyposażenie. Inwestycja w trakcie rozliczania.